Hoogteziekte

Stijg je te snel naar grote hoogte zonder te acclimatiseren, dan kun je hoogteziekte krijgen. Het lichaam krijgt dan niet voldoende tijd om zich aan het lage zuurstofgehalte in de lucht aan te passen.

Dat gebeurt meestal pas boven de 2500 meter. Of je hoogteziekte krijgt, verschilt per persoon en heeft niet te maken met hoe fit je bent. Heb je eerder hoogteziekte gehad, dan is de kans groter dat je er weer last van krijgt.

Er zijn twee vormen: een milde en een ernstige.

• De milde vorm krijg je een paar uur of een dag nadat je op grote hoogte aankomt. Je bent kortademig, hebt hoofdpijn, bent misselijk en moet overgeven. Je hebt last van duizeligheid en voelt je zwak. Die klachten duren meestal een paar dagen, maar kunnen overgaan in de ernstige vorm.
• Bij de ernstige vorm worden hoofdpijn en kortademigheid erger, ook in rust en vooral ’s nachts. Je kunt zo zwak worden dat je hulp nodig hebt bij aankleden en eten. Als je loopt, kan het lijken alsof je dronken bent. Zonder behandeling kun je vocht in de longen en hersenen krijgen, in coma raken en overlijden.

Je kunt het risico kleiner maken:

• Stijg langzaam naar een hoogte boven de 2500 meter.
• Laat je lichaam twee dagen wennen als je hoger dan 2500 meter stijgt.
• Gebruik geen alcohol of slaapmiddelen.
• Slaap bij voorkeur niet meer dan 300 meter hoger dan de nacht ervoor.
• In overleg met een arts kun je acetazolamide gebruiken als je eerder hoogteziekte hebt gehad, of als je plotseling moet stijgen naar een slaaphoogte boven de 3500 meter zonder te kunnen acclimatiseren.

Bij de milde vorm: stijg niet verder of daal af als je niet binnen een paar dagen beter wordt, of als de ziekte erger wordt. Tegen hoofdpijn kun je paracetamol gebruiken. Bij de ernstige vorm moet je meteen afdalen. Daarmee kun je je leven redden. Een zorgverlener kan medicijnen of zuurstof geven.